ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ 28 ਸੰਤਬਰ ,ਬੋਲੇ ਪੰਜਾਬ ਬਿਊਰੋ(ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ):-
ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨਰਾਇਣਾ ਵਿਹਾਰ ਵਿਖੇ ਮੁੱਖ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ’ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਿਵਾਰ, ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਦਲ ਰਹੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸੀਹਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਹਤ ਨਹੀਂ ਖੋਹਦਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ, ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਰਕਾਰ ਜਾਂ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਘਾਟ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਸੰਬੰਧ, ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ, ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਘਾਟ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ “ਕੇਸ ਨਾ ਕੱਟੋ” ਜਾਂ “ਇਹ ਨਾ ਕਰੋ” ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜੋੜ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਕੀ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਸਰੂਪ ਪਿੱਛੇ ਕਿਹੜੀ ਸੋਚ, ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਸੁਣਨੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣੇ ਪੈਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਚਿੰਤਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਸਗੋਂ ਗਿਆਨ, ਖੇਡਾਂ, ਸੇਵਾ, ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਬਣਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਧੱਕਣ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨ। ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਨਾਲ ਡਰ ਜਾਂ ਦਬਾਅ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰ, ਗਿਆਨ, ਤਰਕ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜੋੜ ਰਾਹੀਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਭਟਕਣਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਹੁਣ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ, ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਲਈ ਠੋਸ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਨੌਜਵਾਨੀ ਬਚੇਗੀ ਤਾਂ ਵਿਰਾਸਤ ਬਚੇਗੀ।
